برای او که پاکی را معنا بود

در آغاز هیچ نبود، کلمه بود و آن کلمه خدا بود. بنام آن کلمه

دیر وقتی بود قلم را در قلمرو غلاف، قفل سکوت زده بودم .اما نشد. قفل زنگ زده اش را با کلیدعشق دوست گشودم ، اسبش را زین نمودم ، بر مرکبش سوار شدم . و دوش هروله وار، آرام آرام، راندمش.

"برای او که پاکی را معنا بود"

از معدن علم و دانش وغزل، از دیار سعدی و حافظ آمده بود. شاعر آب بود. پاسبان آب شد .سراب کهنه را طرح نو زد و آب را هادی شد. تپه خدا سرسبز شد و مردمی شادان. و نور سپاس به آسمان صاف خدا پاشیده شد . پشت دو برف، پاسبانی تمام شد . ییلاقش ایلام شد. تابید و درخشید فضاکوچکش شد. ستاد طاق بستان خواندش. آفتابش غرب را هم در نوردید . بر خیل مرکب خروشان رودخانه ها لجام بند زد و راهشان را سد و جریانشان را بر دشتهای تشنه پشت کوههای غرب سوار نمود . بر رودخانه های جوشان کرخه، سیمره، گاماسیاب ، دشتهای چمچمال ، مروک و کاکا رضا و .... تابید و تابید و تابید. بعد از چند مهر، دیار هگمتانه صدایش زد. دعوت چکاوکان بالا گردونشین تشنه را پاسخ مهار مهربانی سد سراب داد. سیلهای خروشان جنوب الوند در گستره دریاچه سرابی رامشان نمود . گل گردوها دوباره شکفت . مردم تشنه شهرشیخ رضی، وضوی شکر نوشیدند . دیار نشینان باباطاهر برای گوش دادن و خواندن نوای دوبیتی های زیبای بابا، آب می طلبیدند و سقا مردی بزرگ و مجرب میخواستند . دوباره بار کوچ بست و شمال رو شد. تیشه های فرهاد با صدای یا علی به صدا در آمد.کوهها یکی پس از دیگری تسلیم عبور شدند. آب از چنگ دره های عمیق الماس در همسایه شمالی به ارتفاعات جوار شهید نوژه رسید و پس از طی 150 فرسنگ، سال ماضی، مردم لب خشکیده دیار بوعلی، جانی دوباره بخشیده شد . شرکت سقای استان را چندین کوچ پرستو، معاونتش را توسعه داد و یکدهه پای منبر هیات مدیره اش زنجیر خدمت زد . در بیرون از شرکت، برخی بالا نشینان استان، هوس توسعه قلمرو نمودند . چشم طمع عقابشان برارض و سمای خدمات دوخته شده بود . طوفان الکاویان طومارشان را در هم پیچید . ستیز با تبعیض و بی عدالتی را سرمشق بود. فساد را اعلام الحرب می نمود . مردانگی و عزت نفسش مثال زدنی بود . فضای استان برای پروازش ناچیز می نمود. لحظه ها را شمرد و فرجام اول آبانماه 1402 همای سعادت بر شانه هایش بوسه مهر زد و پوسته تنگ را فرو ریخت و به سنگر خدمتی دیگر شتافت و همه می دانیم کسی جز سترگ مردی از دیار رشته کوههای سرسخت و ستبر گرین و شهر زیبای سرابهای عطر پاکی گستر نهاوند .استاد بزرگ، مهندس علی کاویانی عزیز . با آرزوی توفیق برای ایشان در کنار خانواده محترمشان .

ارادتمند محمدنیکخواه آخر مهرماه 1402