لیگ 23 هم با قهرمانی پرسپولیس به پایان رسید.

لیگ 23، پس از سی بازی برای هر تیم سرانجام در 12خرداد با پیروزی یک بر صفر پرسپولیس بر مس رفسنجان در دقیقه 87 درحالی که تمام بازی ها همزمان در ساعت 17 برگزار می شد و استقلال در همان نیمه اول با نتیجه دو بر صفر کارپیکان را تمام کرده بود و منتظر نتیجه بازی پرسپولیس و مس رفسنجان بود،با قهرمانی تیم پرسپولیس با 68 امتیاز که در ده سال اخیر 8 بار قهرمان شده بود و دو نایب قهرمانی، به پایان رسید در حالی که استقلال تا هفته 28 صدر جدول بود با تساوی مقابل نساجی مازندران رقابت را باخت و در نهایت با یک امتیاز کمتر 67 امتیاز نایب قهرمان شد. و تیم سپاهان با 57 امتیاز سوم شد و تیمهای پیکان و صنعت نفت آبادان به لیگ پایین تر سقوط کردند. تیم فولاد خوزستان هم که کاندیدای سقوط بود در کمال نابا اوری در لحظات پایانی نساجی مازندران را برد وبا 28 امتیاز از سقوط گریخت و تیم عنایتی که با یک تساوی مقابل استقلال از سقوط نجات می یافت، باخت و سقوط کرد. البته تیم هوادار و استقلال خوزستان هم از گزینه های سقوط بودند که با بازی خوب در دو سه هفته پایانی از سقوط گریختند.

از ابتدای فصل هم و در نوشته ها پیشین نیز اشاره کردم که مدعیان قهرمانی در دو جام حذفی و برتر 4 الی 5 تیم هستند 1- پرسپولیس که در دهه اخیر بجز دو بار که نایب قهرمان شد، در بقیه موارد قهرمان شده،2- استقلال که دهه اخیر یک قهرمانی با مجیدی در لیگ برتر و چند نایب قهرمانی3- سپاهان 4- تراکتور5- سایر تیمها که همانطور هم شد. الان جام حذفی مانده که به نظر یکی از این دو تیم مس رفسنجان و تیم سپاهان قهرمان خواهد شد.

در هفته آخر بزعم خیلی ها گلی که پرسپولیس زد، آفساید بوده و اگر این گل پذیرفته نمی شد ممکن بود جای قهرمان و نایب قهرمان عوض شود. تا وقتی var نباشد کمک داور در آن فضای ملتهب و شلوغ و دقیقه 87 یک انسان است و امکان هر اشتباه ناخواسته ای ممکنست وجود دارد و باید بپذیریم که اشتباه داوری هم جزیی از بازی است. و اگر به این موضوع معترض بود باید سی بازی دو تیم را نگریست و فقط به بازی آخر نگاه نکرد. استقلال وقتی جام را واگذار کرد که با نساجی مازندران علیرغم اینکه میدانست در نیمه اول تیم رقیب 3 گل عقب است، تساوی کرد و نتوانست حتی یک گل به نساجی بزند و خیال میکرد با این تساوی هم قهرمان می شود. در بازی دربی برگشت هم علیرقم اینکه پرسپولیس دو دفاع میانی خوب خود را در زمین نداشت(جرج ولسیانی و کنعانی زادگان ) نتوانست بازی خوب و هجومی ارایه دهد و این تساوی را برای خود پیروزی میدانست و خیلی خوشحال بودند و بازی دست پرسپولیس بود و...، بدون هز گونه طرفداری و حب و بغضی، قهرمانی حق و برازنده پرسپولیس با بازی های جذابش بود. بسنده کردن استقلال با بردهای اقتصادی و بازی های نه چندان هجومی و تماشگر پسند که از استقلال توقع داشتیم، جام را دو دستی به پرسپولیس هدیه داد. استقلال هیچی برای قهرمانی کم نداشت جز بهانه. حواشی این تیم با اطرافیان سرمربی و درگیریهای غیر حرفه ای خطیر و نکونام بهترین فرصت را از آنها گرفت. این درحالی بود که در این دور پرسپولیس چند هفته ای نوسان داشت و هم جام حذفی را از دست داد و هم چند امتیاز لیگ را ولی استقلال از این فرصت بخوبی استفاده نکرد و با شکست مقابل مس رفسنجان حتی جام حذفی را هم از دست داد. در کجای دنیا مربی و بازیکنان یک تیم این همه مصاحبه علیه سرمربی و مدیر عامل و تیم رقیب و... انجام می دهند که امسال تیم استقلال انجام داد. البته تیم رقیب هم از این موارد کم نداشت. باید فکری و چاره ای عاجل برای این موارد و حمله به داوران برای لیگ 24 اندیشید و از هیچ تیم و شخص و ...نباید ترسید. تیم اسپانیا در جام جهانی روسیه وسط بازی ها سرمربی خود را بدلیل تخلف برکنار کرد، حذف شد ولی پای قانونش ایستاد. تیم یونتوس به رده پایین تر سقوطش دادند، نباید ترسید. اگر قانون ملاک باشد همه چی درست می شود. حالاکه این دو تیم حداقل ظاهرا مستقل شده اند و وزیر هم قول var داده، از هیچ بی قانونی برای هیچ تیمی نباید گذشت تا فوتبال کشورمان ساماندهی شود و فساد از دور و پاک شود.